Majonez indeks glikemiczny – jak mądrze wybierać i z czym to się je?

Wielu z nas nie wyobraża sobie ulubionej sałatki, kanapek czy jajek bez solidnej porcji majonezu. Dla osób dbających o poziom cukru we krwi ten popularny dodatek często staje się obiektem obaw. Robiąc przemyślane zakupy spożywcze i uważnie planując jadłospis, z pewnością zastanawiasz się, jak popularne sosy wpływają na Twoje zdrowie. Wokół majonezu narosło wiele szkodliwych mitów, jednak współczesne zalecenia dietetyczne dla osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej przynoszą dość optymistyczne wieści. Sprawdzamy szczegółowo, jak wygląda kwestia majonezu i jego wpływu na glikemię.

Gdy wpisujesz w wyszukiwarkę hasło "majonez indeks glikemiczny", możesz być pozytywnie zaskoczony. Indeks Glikemiczny (IG) dla tego produktu wynosi blisko 0. Różne źródła podają przedział od 0 do 10, co zależy bezpośrednio od zawartości dodanych substancji słodzących. Wynika to z faktu, że naturalna zawartość węglowodanów w klasycznym majonezie jest bardzo niska i wynosi średnio jedynie 2 do 3 gramów na 100 gramów produktu.

Równie istotny jest ładunek glikemiczny (ŁG), który uwzględnia typową porcję zjadaną na raz. W przypadku majonezu ładunek glikemiczny jest skrajnie niski i wynosi około 0,2 na jedną łyżkę stołową. Oznacza to, że nawet dodanie nieco większej porcji tego sosu nie spowoduje gwałtownego i niebezpiecznego wahania poziomu glukozy we krwi. Jako ciekawostkę warto wspomnieć o micie badawczym dotyczącym testowania majonezu. Zbadanie jego indeksu w typowych warunkach laboratoryjnych jest niezwykle trudne. Aby ochotnik mógł przyswoić miarodajną dawkę 50 gramów węglowodanów niezbędną do testów IG, musiałby zjeść na raz blisko 2,5 kilograma tego sosu, co czyni standardowe badania mało praktycznymi.

Dla osób z insulinoopornością, cukrzycą typu II czy cukrzycą ciążową klasyczny majonez uważa się za produkt bezpieczny domyślnie dozwolony w diecie. Wynika to z jego kompozycji, która opiera się w głównej mierze na tłuszczach i białku, czyli makroskładnikach niepowodujących wyrzutów insuliny. Co więcej, dodatek majonezu do posiłku może okazać się korzystny z punktu widzenia glikemii. Dzięki zawartości tłuszczu majonez skutecznie obniża ładunek glikemiczny całego dania, ponieważ spowalnia proces wchłaniania cukrów z innych składników, na przykład z gotowanych warzyw korzeniowych w popularnej sałatce jarzynowej. Gdzie zatem leży haczyk? Główną przestrogą przy spożywaniu majonezu nie jest jego wpływ na cukier, lecz niezwykle wysoka kaloryczność. Z tego powodu osoby borykające się dodatkowo z nadwagą powinny bardzo rygorystycznie kontrolować wielkość jego porcji na talerzu.

Kluczem do mądrych zakupów zawsze jest analiza etykiet. Jeśli często sięgasz po majonez typu "Light", musisz wiedzieć, że w celu zachowania puszystej konsystencji przy obniżonej zawartości tłuszczu producenci paradoksalnie dodają do niego więcej zagęstników, w tym skrobi. Mimo to jego IG nadal pozostaje bliskie zeru. O wiele ważniejsze dla Twojego zdrowia są rodzaje użytych tłuszczów. Diabetyk powinien szukać produktów, w których dominuje olej rzepakowy, lniany lub oliwa z oliwek – to znakomite źródła kwasów Omega-3. Należy natomiast unikać majonezów bazujących na oleju słonecznikowym z powodu prozapalnego nadmiaru kwasów Omega-6. Kolejną rzeczą, którą musisz sprawdzić, są proporcje mikroskładników. Cukrzycy są w grupie wysokiego ryzyka powikłań ciśnieniowych, dlatego wybieraj marki o najniższej zawartości soli. Upewnij się także, że ilość nasyconych kwasów tłuszczowych nie przekracza 5 gramów w 100 gramach wyrobu.

Podczas przeglądania sklepowych półek dobrze jest mieć rozeznanie w składach produktów ulubionych marek. Poniższe zestawienie pokazuje, ile gramów cukru kryje się w 100 gramach wybranych majonezów, co z pewnością ułatwi Ci włożenie do koszyka najbardziej odpowiedniego słoika.

Jeżeli pragniesz absolutnej pewności co do składu, przygotowanie majonezu we własnej kuchni stanowi pewny złoty standard. Wykonując go samodzielnie, zyskujesz pełną kontrolę i możesz zamienić jakikolwiek dodatek cukru na bezkaloryczny erytrol. Do ukręcenia idealnego sosu potrzebujesz tylko dobrej jakości jajka (wykorzystasz same żółtka), zdrowy olej rzepakowy lub lniany, musztardę o dobrym składzie oraz świeży sok z cytryny. Kluczowa wskazówka technologiczna, bez której sos nie wyjdzie, dotyczy warunków temperaturowych. Wszystkie wymienione składniki muszą bezwzględnie mieć temperaturę pokojową. Jeżeli wyjmiesz jajka lub musztardę prosto z lodówki i zaczniesz blendować z ciepłym olejem, Twoja emulsja na pewno się zważy.

Kiedy licznik dziennych kalorii staje się dla Ciebie tak samo ważny jak parametry glikemiczne, konieczne może być zrezygnowanie ze zbyt tłustych sosów. Na rynku i w świecie kulinarnym istnieje wiele lżejszych, równie satysfakcjonujących w smaku opcji, które można włączyć do jadłospisu podczas odchudzania.